"Wyrozu-miłość"

W codziennym zabieganiu, rozedrganiu i zestresowaniu próbuję odnaleźć spokój i równowagę darując sobie i swoim bliskim to czego nam zawsze dla siebie brakuje
czyli... CZAS. Chwile, gdy w wielkim domu pełnym zwierząt i dzieci nikt nie krzyczy, nikt nerwowo nie spogląda na zegarek są absolutnie bezcenne i napełniają
wszystkich szczęściem i energią. Często jest tak, że nawet jeśli spędzamy wspólny weekend to i tak gonią nas godziny i terminy, bo na obiad musimy zdążyć do babci,
bo na 16 mamy być na imprezie urodzinowej u Karoliny, bo kończy się pieczywo i trzeba zdążyć przed zamknięciem osiedlowej piekarni, albo musimy już iść bo nie będziemy dopłacać za parkomat bo się nie opłaca. Czasem potrzeba by było inaczej, bez pośpiechu i na słodkim spontanie. Gdy nikogo nie gonią pilne sprawy można wreszcie porozmawiać o tym co ważne, powspominać piękne chwile, zaplanować wspaniałe przygody.
Zauważyłam, że tak naprawdę gdy dbam o najbliższych to robię to z czysto egoistycznych pobudek. Szczęście w oczach dzieci, ich dobre zdrowie i samopoczucie
daje mi poczucie spełnienia i spokoju. Rozluźniam się wtedy psychicznie a mój organizm funkcjonuje na zupełnie innym energetycznym poziomie. Czuję się silna
i zdrowa. Natomiast jakiekolwiek zaniedbania rodzinne i zgrzyty czy zwykłe smutki najbliższych mi osób powodują u mnie silny stres, poczucie ciągłego napięcia
i zmęczenia.
To powszechny paradoks, że dając od siebie wiele dostaję jeszcze więcej.
Trudno jest zachować równowagę przy ogromnym nawale obowiązków, gdy wydaje się, że doba to za mało ale najważniejsze jest podejście do pewnych spraw,
ustalenie priorytetów i WYROZU-MIŁOŚĆ dla najbliższych i dla siebie.

"Pan Brokuł"

Raz Pan Brokuł przy Milence przysiadł mówiąc tak mniej więcej:
Ty niejadkiem żeś, nie chcesz nic jeść chlebek ino
tu, by stan ten zmienić i jadłospis ci przemienić
Smaków tyle jest na świecie- by je poznać krótkie życie!
Jak powiedział, tak też zrobił Kuchnię mamy przyozdobił
I pokazał mej Milenie smaków różnych niezliczenie
Od ogórka do marchewki, od fasolki do rzodkiewki
Mięsko, jajka, dynię, ryby, wiśnie, maliny i grzyby…
Wszystkiego nawet nie pamiętam, taka byłam patrzeniem pochłonięta
A Milenka jakby w amoku, wącha smakuje… ach ty mój żarłoku!
Mniam mniam mówi i mlaska z rozkoszą i już nowe zapachy się w kuchni unoszą
Pan Brokuł tylko pięknie się na to uśmiecha
Wie, że maluch z apetytem to dla mamy pociecha!

"Przegrzebki"

Szczerzy szczękę Grzegorz gdy w kuchennym żarze
Prażą się przegrzebki ze szczypiorem w parze
Żeby żaden szczegół z przepisu nie czmychnął
Grzegorz cały przepis na przepierzeniu przytknął
I szczegół po szczególe niespiesznie
Warzy tę potrawę mamrocząc pociesznie
A tejże potrawie ingrediencji zatrzęsienie
Są grzyby, przegrzebki, szczypior, jarmuż i kurze grzebienie
Wszystko trzeba sparzyć, smażyć a na końcu rozrzedzić całość
By otrzymać przenikliwą smaku niebywałość
Wtem wrzasnął Grzegorz przerażony nie na żarty
Bo oto gar przyprawmi przeżarty
Stracił szczelność i rozpierzchnął się smak
Zostawiając Grzegorza zaszlochanego tak
Że aż przegrzebki w szczypiorze zgorzkniały.